Turks Fruit

“Hier voor jou!,” zegt de vriend, “omdat je zo’n lieve mevrouw bent.” En meteen gooit hij vijf plastic zakjes met onduidelijke inhoud op tafel. “Wat is dat?”, vraag ik, niet begrijpend waar dit allemaal op slaat. Maar als ik de zakjes grondig bestudeer, ontwaar ik gedroogde appeltjes, vijgen, noten, grote rozijnen en Turks Fruit. “Is dat écht Turks Fruit?” vraag ik wederom verbaasd. “Hoe kom je daar nou aan?”

En dan vertelt de vriend hoe eerder deze middag de bel ging. Twee keer hard en lang. Het duurde even voordat hij helemaal van de zolder bij de voordeur was. Maar toen hij de deur opendeed, zag hij een grote man weglopen. Hij had de man nageroepen en die was blijven staan met de opmerking: “Ik weet niet of dit het juiste adres is. Misschien was het aan de overkant of hiernaast. Maar ik ben op zoek naar die aardige mevrouw die mij een paar weken geleden een campingkoelbox heeft verkocht. We waren aan het onderhandelen over de prijs. Dertig euro was misschien niets te veel, maar ik vroeg haar of de koelbox ook kon vriezen, maar dat kon hij niet zei ze: een koelbox kan alleen maar koelen. Het is dan ook een koelbox zei mijn vrouw nog en geen vrieskist.

Ik stond die dag op het punt om naar Turkije te vertrekken voor een vakantie met mijn vrouw en kinderen in het land van mijn ouders. Ik wilde veel eten en drinken meenemen voor onderweg. Ik vroeg mij af of de koelbox wel goed genoeg zou zijn voor deze lange reis. En toen zei ze dat ze dat niet wist, maar dat ik hem voor niets mee mocht nemen onder voorwaarde dat ik niet boos op haar zou worden als zou blijken dat de koelbox niet voldeed. Nou en nu kom ik haar vertellen dat ik zeker niet boos ben, maar juist heel blij. De koelbox heeft het de hele reis goed gedaan. Alles is lekker koel gebleven. En daarom heb ik in Turkije in de tuin van mijn ouders van alles verzameld: noten, rozijnen, appeltjes en vijgen. Ik heb het gedroogd en bewerkt en nu wil ik die aardige mevrouw graag bedanken.”

“Die aardige mevrouw is mijn vrouw”, zegt de vriend met enige trots. “Maar ze is nog een paar uur op haar werk.” “Wilt u dit aan haar geven en zeggen dat ik blij ben?”, vraagt de man met een grote glimlach op zijn gezicht. Geroerd door zo’n mooi gebaar neemt de vriend het lekkers in ontvangst. En de ‘aardige mevrouw’… die heeft vol verbazing genoten van zoveel aardigheid en heerlijkheid.

Waar een handeltje op Marktplaats al niet toe kan leiden. Ik heb nog van alles te koop staan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: