Intens

De trein

Ik reis nooit met de trein; echt helemaal nooit. Maar vandaag gaat het er dan toch een keer van komen. Zonder de rein zijn onze plannen gewoon niet rond te krijgen. Vanmiddag ga ik met de vriend naar een feestje in Zwolle. Vanavond wil hij met een jeugdvriend een hapje eten in de stad enMeer lezen over “De trein”

Pricilla

Van verre zie ik haar al aankomen. Een vriendin van vroeger die ik in geen 25 jaar meer heb gezien. Pricilla: een superknappe meid; toentertijd dan. Ruim tien jaar jonger dan ik en dat moest ze vroeger dan ook irritant vaak zeggen. Met haar opvallende verschijning trok ze alle aandacht naar zich toe. De mannenMeer lezen over “Pricilla”

Herinneringspad

Het is zo’n mooie, zwoele zomeravond. Met zes Nederlanders en vier Italianen zitten we aan een lange tafel te genieten van een heerlijke maaltijd en van de ondergaande zon. We zijn allemaal te gast op een camping ergens ver weggestopt in de prachtige natuur van West-Italië. Elke avond komen we hier samen aan de groteMeer lezen over “Herinneringspad”

Engelengeduld

Eigenlijk heb ik er meteen een beetje spijt van: dat ik tijdens de lunch op een gezellig terras aan het water op de oude heer heb gereageerd. De man zit alleen aan een tafeltje en roept frequent en dwingend om de ober, die maar niet wil komen. Ik heb hem zojuist gezegd: “dat hij eenMeer lezen over “Engelengeduld”

Kledingadviezen

Als het even kan, loop ik ’s morgens een rondje door het huis. Gewoon de dag fijn beginnen door eerst even alle medewerkers en bewoners te begroeten. “Hallo Petra. Goed geslapen?” “Goede morgen mevrouw Gerrits. Zal ik u naar de ontbijttafel begeleiden?” “Wat fijn om u weer te zien, mevrouw Henen. En wat ziet uMeer lezen over “Kledingadviezen”

Houdoe!

Ik ben geboren en getogen in de ‘saaiste stad van Nederland’. Na 30 jaar verhuisde ik naar het ‘groenste dorp van ons land’. En nu – weer 30 jaar later – sta ik op het punt om in de Gelderse ‘city of life sciences’ te gaan wonen. Mijn eigen vertrouwde Brabant na 60 jaar loslaten,Meer lezen over “Houdoe!”

Zo stil in mei!

Het is doodstil in het kleine zaaltje van het Mariapaviljoen in de Bosche binnenstad. Als de laatste klanken van het Taptoe-signaal wegsterven, buigt iedereen deemoedig het hoofd om stil te staan bij de vele slachtoffers van oorlog en geweld. “Nooit meer oorlog,” memoreer ik in gedachten, “en wat gebeurt er? Er is meer oorlog danMeer lezen over “Zo stil in mei!”

Ruzie maken

Ik kan er vol bewondering naar kijken: mensen die boos worden, tegen elkaar tekeer gaan, het weer goed maken en gewoon verder gaan. ‘Ruziemaken’ is een vaardigheid die je moet leren. Dan is het maar wat fijn als je daar al op jonge leeftijd mee kunt beginnen. En nog fijner is het als je eenMeer lezen over “Ruzie maken”

Stapelboterhammen

Ooit was hij een goed opgeleide man met een behoorlijk hoge functie. Hij ontwierp moeilijke dingen die vaak het begin waren van nieuwe technologieën. Maar nu… nu is hij een man op leeftijd in de laatste fase van een genadeloze dementie. Een man voor wie alle normale, dagelijkse handelingen zijn verworden tot onuitvoerbare hindernissen. TaalMeer lezen over “Stapelboterhammen”

Opruimen

Voor de zoveelste keer in de afgelopen maanden open ik wéér alle kasten in mijn woonkamer en keuken voor een opruimronde. Ik verzamel de oude kopjes en glazen die nu eindelijk eens naar de kringloop mogen. Kookboeken waar ik toch nooit in kijk, gaan naar iemand die nog graag vanuit het boek kokkerelt. Ik zoekMeer lezen over “Opruimen”

Stroopwafel

Meedraaien in de nachtdienst; dát moest ik als locatiemanager maar eens een keer doen. Zo zou ik sfeer kunnen proeven en tegelijkertijd meer beeld krijgen bij de werkzaamheden in de nacht. De ingeplande medewerker is een jonge verzorgende die voor het eerst van haar leven een nachtdienst draait; ik een oude rot in het vakMeer lezen over “Stroopwafel”

Vrienden

Negentien waren ze; hun haren lang en de brilletjes rond. Dromend van ‘love and peace‘. Beladen met zware rugzakken trokken ze liftend door Europa. De wijde wereld verkennend tussen de middelbare school en een nog eindeloze toekomst. Eeuwige studenten die zonder schroom voor élk universiteitsjaar minstens twee jaar nodig meenden te hebben. Ze hielden vanMeer lezen over “Vrienden”

Praatpaal

Het was mijn bedoeling om er nooit, maar dan ook echt nóóit over te beginnen. Omdat ik mij in mijn verhaaltjes het liefst onthou van de vele ergernissen die op een mens afkomen. Maar nu wil het even niet meer lukken; ik kan het gewoon niet meer stilhouden. Het lijkt immers wel een ziekte, eenMeer lezen over “Praatpaal”

Goed zicht!

Niets zo fijn als een ‘handig mannetje‘. Zo’n jonge knaap (of een iets oudere man, dat mag ook) die voor een appel en een ei je hele huis schildert, je tuin snoeit of even je auto repareert. Vandaag mag ik ‘er gauw even tussen’ bij mijn garagemannetje. De lampen van mijn auto moeten nodig afgesteldMeer lezen over “Goed zicht!”

Walk of Wisdom

Het is het weekend van 2 en 3 oktober. De weerberichten voorspellen wat ik beslist niet wil horen voor een wandelweekend: wind en regen, heel veel regen. Zóveel dat de weerman heel Nederland adviseert “om op zondag vooral lekker lang uit te slapen en pas tegen het einde van de middag naar buiten te gaan.“Meer lezen over “Walk of Wisdom”

Een goed verhaal

Mijn broer heeft onlangs een nieuwe fiets gekocht. En nu toert hij regelmatig rond op zijn aanwinst. Niets bijzonders tot zover, maar afgelopen zondag belde hij mij op: Wat ik nu toch mee heb gemaakt. Ik moet het je vertellen. Die morgen was hij op pad gegaan om een mooi fietstochtje te maken vanuit deMeer lezen over “Een goed verhaal”

Op hol geslagen

Mijn hart klopt in mijn keel; akelig snel en zó hard dat iedereen het zou kunnen horen. De schrik zit er goed in nu alles erop wijst dat ik verdwaald ben in dit grote donkere bos. Hoe heb ik zo stom kunnen zijn? Om op dit tijdstip zonder navigatie en zonder telefoon op pad teMeer lezen over “Op hol geslagen”

Zeuren en zagen

Vrouwen kunnen ongelooflijk ‘zeuren en zagen’. Ik ben zelf een vrouw, dus ik vind dat ik dat mag zeggen. Ik zal je een voorbeeld geven: Na een uurtje flink sporten staan we nog even met elkaar te praten. “Waar ga jij op vakantie?” is de openingsvraag van de een. Tot zover nog niets aan deMeer lezen over “Zeuren en zagen”

Lieve dokter (5/5)

Natuurlijk wil ze mijn oog even goed onderzoeken; geen probleem. Het is zaterdagavond 22.30 uur en ik ben op de huisartsenpost van het Beatrixziekenhuis in Gorinchem. Eerder deze avond stond ik lekker onder de douche op de camping en toen gebeurde wat élke lenzendrager vreest. Ik droogde mijn gezicht een beetje te hardhandig af enMeer lezen over “Lieve dokter (5/5)”

Laden…

Er is iets fout gegaan. Vernieuw de pagina en/of probeer het opnieuw.

Meld je aan voor mijn blog…

En krijg nieuwe verhalen direct in je mailbox.

%d bloggers liken dit: