Sportief

Zaterdagmorgen

Tegenwoordig begint mijn zaterdagmorgen met Hatha Yoga. Ik sta vroeg op, neem een licht ontbijt en fiets naar de sportschool om daar een uur lang allerlei oefeningen te doen waarmee ik ‘volledige beheersing zal krijgen over mijn lichaam en geest’. En dus adem ik diep in, blaas ik uiterst langzaam en luidruchtig uit en zet…

Dronkenlap

Wat zal die leuke, blonde krullenbol spijt hebben gehad dat ze met haar vriend naar camping Le Perron in de Belgische Ardennen was gegaan. Het had zo’n mooi weekend kunnen worden. De kleine camping lag vlak bij het circuit van Francorchamps waar dat weekend de formule 1 werd verreden. Op zaterdag stonden alleen trainingen gepland,…

Huilenbalkje

“Hoe kun jij zó hard fietsen op een fiets zonder versnellingen, terwijl ik er 21 heb en bijna niet vooruit kom?”, roept een vrouw verontwaardigd als ik haar voorbijstuif op een leenfiets van de garage. Ik heb zojuist mijn auto achter moeten laten voor een reparatie die veel meer tijd bleek te vragen dan vooraf…

Eigenwijs

Zoals zo vaak loop ik mijn wandeling vanuit huis naar het buitengebied. Ik heb er flink de pas in als ik voor mij een oudere man in een rolstoel tergend langzaam vooruit zie gaan. Aan zijn rolstoel is een blindenstok bevestigd. En zie ik dat nou goed? Hij trippelt slechts met één been; het andere…

De vriend

Verbaasd kijk ik haar aan. Zojuist heeft een vriendin enigszins cynisch gevraagd of ‘de vriend‘ in mijn verhaaltjes geen naam heeft. “Natuurlijk heeft hij een naam“, pareer ik haar vraag. “Alleen is het mijn keuze om deze verhaaltjes te publiceren; de vriend blijft liever anoniem. Soms wordt hij opgevoerd, als dat nodig is voor een goed…

Yoga aan zee

Het is nog vroeg in de ochtend als ik naar het strand fiets voor een lesje Yoga aan Zee. De lucht is grauw, het is behoorlijk fris en de wind waait op kracht 6 tot 7. Op het strand ontmoet ik 6 vrouwen. Waarom ontbreken bij dit soort activiteiten toch altijd de mannen? Ligt het…

Paal 16

Vandaag brengt een grote tractor mij naar het uiterste puntje van Schiermonnikoog; vér voorbij paal 16. Wist je dat in de afgelopen eeuw het eiland door aanwas van zand hier ruim 4 km is aangegroeid? “Schiermonnikoog wandelt richting Duitsland“, zeggen de eilanders en daarom wandel ik vandaag 4 km extra. Het uiterste puntje van Schier…

Appeltje voor de dorst

Vandaag heb ik een tochtje voor de boeg van ruim 70 km. Ik kies er niet voor om de kortste weg te pakken; ik ga voor de mooiste weg. En dat brengt mij door het bos, de meanders van Rijn, Waal en Maas en door boomgaarden en weilanden. Normaal gesproken pak ik de pontjes, want…

Kruidenier

De bomen in het grote, donkere bos zijn zwart van de zware regenbuien. Hun takken buigen diep door onder zoveel nattigheid. Geen mens is zo gek om nu op pad te gaan, behalve één. In het bos dat door deze weersomstandigheden bijna mystiek is te noemen, manoeuvreer ik mijn fiets behendig langs en door de…

Oma

Al ruim twee jaar ben ik een soort oma: een bonusoma kun je wellicht beter zeggen. Want waar ik – door de afwezigheid van kinderen – nooit het genoegen van eigen kleinkinderen zal meemaken, is er toch een klein jochie dat mij vol overtuiging ‘oma’ noemt. En hij mag dat en ik geniet! Maar dat…

Teakwondo

Het tempo zit er lekker in als ik op het smalle bospad twee vrouwen zie lopen met een grote, witte hond. Even een belletje, want zo’n loslopende hond wil ik niet voor mijn wielen krijgen. De dames gaan meteen aan de kant en roepen de hond bij zich. Maar die luistert vandaag lekker NIET. Al…

Beentjes

Als fervent toerfietser weet ik inmiddels dat je allerlei soorten beentjes kunt hebben. Stramme en stijve beentjes bijvoorbeeld, maar ook moeilijke beentjes, soepele beentjes en slappe beentjes. Of goeie beentjes, al praat je dan eerder over ‘goeie benen’ want dat klinkt een stuk flinker. Uit ervaring weet ik dat verzuurde benen het je heel erg…

Boos!

‘Of ik zijn veters even kan strikken’, vraagt het ventje. En meteen steekt hij zijn voetje naar voren. Ik ga door de knieën en strik de lange veter in een stevige knoop met sierlijke lus. ‘Wat hij hier zo alleen aan het doen is’, vraag ik hem met schijnbaar nonchalance, want waar ik ook kijk:…

Laat niet als dank…

Voor de eerste keer dit jaar maak ik weer eens een lange fietstocht. Het voelt als een verrijking van mijn beperkte activiteiten, want naast de vele korte en langere wandelingen van de afgelopen maanden kan ik nu eindelijk ook weer de heerlijke fietstochten aan het programma toevoegen. Het is vandaag zomers warm en overal is…

Kom van dat dak af

Voor de derde dag op een rij belt hij precies om 8.00 uur ’s morgens aan en gaat linea recta het dak op. Hij heeft 62 jaar op de teller, moet met regelmaat op zijn kleinkinderen passen, maar klimt als een rat zo snel het dak op om mijn dakkapel te schuren, te plamuren en…

Klits, klats, klaandere…

Er zijn redenen genoeg waarom ik bijna dagelijks een wandeling wil maken. Met gemak kan ik er 60 noemen, maar dat zal ik je niet aandoen. Vijf lijkt mij voor dit verhaal wel voldoende. Ik ga wandelen, omdat het soms zó’n lekker weer is dat binnenblijven beslist geen optie is. Dan heb ik gewoon de…

Toen iedereen danste…

Als 15-jarige ging ik voor het eerst op dansles. Op alle fronten een spannende en leerzame tijd. Want niet alleen was het een hele toer om al die ingewikkelde danspassen van de Slow Fox, Tango, Engelse Wals en Quickstep onder de knie te krijgen. Nee… nog veel moeilijker was het om als introverte, onzekere puber…

De aanhouder wint

Hoeveel ouders zullen op dit moment in zak en as zitten, omdat ze ontdekkingen hebben gedaan over hun kind die ze helemaal niet hadden willen doen? Bijvoorbeeld omdat hun kind niet mee kan komen in het onderwijs en steeds verder achterop raakt. En dat zij als ouders niet weten hoe zij bij moeten springen, omdat…

Als de straatlantaarns branden…

Tijdens een van mijn vele wandelingen, in de namiddag van zomaar een dag, loop ik te piekeren. Ik somber over de avondklok die mogelijk ingesteld gaat worden. Soms ben ik een beetje bang voor alles wat ons nog te wachten staat. En net als ik diep weggezonken ben in mijn rondkolkende gedachten, passeer ik een…

Noodzaak!

“Als ik het nodig heb, is het een essentieel product en moet de winkel die het levert, open zijn”, zegt de vriend bozig. En om zijn woorden kracht bij te zetten, slaat hij hard met zijn vuist in zijn hand. Ik ben behoorlijk onder de indruk van dit mannelijk vertoon. “Maar wát is het toch…

Laden…

Er is iets fout gegaan. Vernieuw de pagina en/of probeer het opnieuw.

Meld je aan voor mijn blog…

En krijg nieuwe verhalen direct in je mailbox.

%d bloggers liken dit: