“Alsof we in een foto lopen”, roept de vriend uit als we op een herfstmiddag door het bos struinen. “Kijk hoe die laagstaande zon door de bomen schijnt. Alles kleurt goud! Al die herfstkleuren; wat ongelooflijk mooi. Dit kan geen mens evenaren. Dit is echt hét perfecte plaatje”, besluit hij zijn enthousiaste betoog.
De vriend heeft helemaal gelijk. Waar ik ook kijk in het herfstige bos: het is overal ongelooflijk mooi. En zó stil. Het is 17.00 uur. De schemering valt rap in. We zijn al ruim drie uur in het bos, maar ik kan maar geen afscheid nemen van deze heerlijke plek. Dat licht, die geur, die kleuren. Hoog in de lucht trekt een zwerm spreeuwen voorbij. De mossen pronken in de mooiste kleuren groen. En overal paddenstoelen. Ontelbaar veel, in allerlei soorten en maten. Van gekkigheid weet ik gewoon niet waar ik moet kijken. Vandaag beperk ik mij daarom maar tot de paddenstoelen. Onderstaand een kleine selectie van al die wonderlijke creaties in het bos. Het bos op z’n mooist!
