“Maak je weer eens een andijviestamppotje?”, vroeg de vriend me laatst op een warme, zomerse avond. Een stamppotje? Dat was wel zo’n beetje het laatste waar ik met dat snikhete weer zin in had! Stamppot associeer ik toch vooral met de herfst en koude winterse dagen. Ik vind het heerlijk hoor, die ouderwetse Hollandse kost, maar voor mij geen stamppot in de zomer. “Nou andijvie is anders écht een zomergroente,” diende de vriend mij van repliek. “In de winter kun jij geen verse andijvie eten.” Maar dat is natuurlijk helemaal niet waar; dat wist ik dan weer. Via AI had ik ontdekt dat er twee soorten andijvie bestaan: zomerandijvie en winterandijvie. Zomerandijvie groeit snel en kan tot in de herfst geoogst worden. Winterandijvie groeit langzamer en is iets knapperiger. De kou geeft de groente een lekkere, ietwat bittere smaak. Maar goed, ik maakte die avond een andijviestamppotje, omdat ik de smeekbede van de vriend simpelweg niet kon weerstaan.
Het werd natuurlijk niet zomaar een stamppotje; ik gaf er een eigen twist aan. De aardappelen verving ik voor een groot deel door pastinaak; dat maakt deze stamppot superlekker. Ik voegde nog een pepertje, wat zongedroogde tomaatjes en pijnboompitten toe en op het laatst schepte ik er kruidige blokjes feta doorheen. Die avond zat de vriend te smullen en kreeg ik welgemeende complimenten.
De andijvie had ik in een boerderijwinkel gekocht. De krop was zó groot dat ik nog genoeg overhield voor een heerlijke soep. Ik voegde natuurlijk groentebouillon, knoflook, ui, mijn favoriete tuinerwtjes, de nodige kruiden en wat room toe. En weer genoot de vriend.
Na de soep had ik nog steeds wat andijvie over, dus maakte ik voor de lunch een smoothie, met citroen, munt, avocado, banaan en melk. Je kunt nog op heel veel andere manieren een gezonde, groene andijviesmoothie maken. Gewoon even googelen.
“Nou ben je al drie dagen alles door elkaar aan het stampen”, constateerde de vriend, “en ik vind het resultaat lekker en verrassend. Je mag zo nog wel even doorgaan”, voegde hij er met een knipoog aan toe.
Ik heb gemerkt dat vrijwel alles zich laat verwerken tot een stamppot, soep of smoothie. Je kunt het eigenlijk zo gek niet bedenken of het laat zich stampen of pureren. Een stamppotje van bieten bijvoorbeeld is heerlijk. Zeker als je alles koud laat en serveert met zure haring. Voeg een fijngesneden sjalotje, zilveruitjes, stukjes augurk, weer die doperwtjes, gehalveerde hardgekookte eieren en nog wat zomerse kruiden toe zoals dille en basilicum en je hebt echt een zomers gerecht. Een goede bietensoep is natuurlijk de perfecte start van elke maaltijd en van een bietensmoothie fleurt iedere lunch zichtbaar op.
Ik stamp of pureer dus werkelijk van alles. Al moet ik eerlijk zeggen dat de bloemkoolsoep die ik laatst gemaakt had, vies tegenviel. Ik pureer geen bloemkool meer. Het stamppotje van sla daarentegen smaakte weer voortreffelijk, maar aan een soep of smoothie van sla, durfde de vriend zich niet te wagen. Ik heb ze natuurlijk wel gemaakt en beide probeersels waren met de nodige toevoegingen verrassend lekker.
Vanavond maak ik een frisse komkommersoep, morgen een stamppotje met pittige komkommersalade en van de resterende komkommer maak ik een frisse smoothie. Gewoon citroen en wat gember toevoegen en afmaken met ijskoud kokoswater. Dé perfecte dorstlesser op veel te warme, zomerse dagen.
En zo kan ik nog uren doorgaan. Elke dag is het weer een feest: al die groentes, al dat fruit en al die heerlijke kruiden die zich laten ombouwen tot de lekkerste soepen, smoothies, stamppotjes en natuurlijk salades. Ik daag jou uit om ook helemaal los te gaan en vrolijk alles door elkaar te gooien: stampend of purerend.
Lekkere recepten zijn welkom via info@vanzelfsprekender.com