Auteur archief:Sylvia Schalken

Navigeren

“Hoe weet jij toch overal zo goed de weg?”, vroeg mijn moeder vroeger altijd als ik vol enthousiasme over mijn vakanties in het buitenland vertelde. Eerlijk gezegd heb ik daar nooit een goed antwoord op kunnen geven. Ik kon in onbekende streken de weg helemaal niet zo makkelijk vinden en mijn reisgenoten al evenmin. WieMeerMeer lezen over “Navigeren”

Zandmeditatie

Ik heb me met een platte kar naar het meest oostelijke puntje van Ameland laten brengen; nog ver voorbij ’t Oerd. Een dik uur rijden om te eindigen in niemandsland. Hier is alleen maar water, zand en duin en een oneindig breed strand. Er zitten nog meer mensen op de platte kar, maar die gaanMeerMeer lezen over “Zandmeditatie”

Waar is mijn fiets?

“Hoe is uw naam?”, vraagt de vriendelijke mevrouw aan de balie nu voor de derde keer. En weer zeg ik rustig en heel duidelijk mijn naam. En weer loopt ze naar achteren: naar de grote werkplaats van de fietsenwinkel. Met een verhit hoofd komt ze terug. “Ik kan de fiets echt niet vinden. Weet uMeerMeer lezen over “Waar is mijn fiets?”

Niet liegen

Ik heb een zwak voor dat leuke kereltje, Pinokkio. Het is zo’n innemend ventje met zijn grote ogen, houterig lijfje en zijn vrolijke mutsje. En hoe bijzonder is het dat zijn neusje groeit als hij niet helemaal de waarheid spreekt? Als het een leugentje om bestwil is of gewoon een verzinseltje dan groeit zijn neusjeMeerMeer lezen over “Niet liegen”

Verstoord diner

OMG! Wat is dat nou? In mijn eigen tuin word ik aangevallen door een vliegend monster. Rakelings scheert hij over mijn hoofd. Ik voel de wind van het voorbijstormend fladderding. En dat terwijl ik op een warme lenteavond juist wil gaan genieten van een heerlijke maaltijd op het terras bij de vijver. Bij thuiskomst vanMeerMeer lezen over “Verstoord diner”

Verbinding

Verbinding, verbinding, verbinding: het is een ‘jeukwoord’ geworden. Te pas en te onpas wordt het gebruikt. Coaches, buurtwerkers, politici, managers: ze willen allemaal ‘verbinding’. Maar verbinding met wat? Met wie? En vooral hoe? Iedereen is tegenwoordig zo ongelooflijk individualistisch ingesteld dat we nauwelijks meer met elkaar in verbinding kúnnen komen. Het begrip lijkt ‘leger’ danMeerMeer lezen over “Verbinding”

Katten

Ik heb ruzie met de buren. Nee, niet met de mensenburen, maar met de buurkatten. Ik baal er van dat ze juist mijn tuin hebben uitgekozen als nachtelijke verzamelplek. Met regelmaat floept na het invallen van de duisternis de buitenlamp aan, omdat er weer eentje door mijn tuin sluipt. Op zoek naar een plek omMeerMeer lezen over “Katten”

Zie mij

Hij was gevallen over het tuinhekje in de voortuin van zijn huis. Zomaar uit het niets. Op het moment dat hij op pad wilde gaan voor zijn dagelijks ommetje. Bewegen was belangrijk om de stijve gewrichten een beetje soepel te houden. Het hekje stond daar al minstens 50 jaar, maar nu dus even in deMeerMeer lezen over “Zie mij”

Zondagochtendconcert

Het schemert nog als ik om 6.15 uur mijn fiets pak. Ook bij de buren is iedereen al wakker. Jammerlijk babygekrijs heeft de slaap hier abrupt beëindigd. Met een duffe kop ijsbeert de buurman met de kleine op zijn arm door de kamer. Op de nok van het dak zingt een merel. Het is zondagochtend.MeerMeer lezen over “Zondagochtendconcert”