“Zet jij eens heel gauw je vrolijke petje op”, commandeert een moeder haar zoontje. Hij heeft zojuist nukkig aan zijn moeder gevraagd ‘wat er nou zo leuk aan is om door het mulle zand te sjouwen, terwijl het veel te warm is.’ Volgens mij een heel terechte opmerking van de kleine man, want ook ikMeerMeer lezen over “Petje af!”
Auteur archief:Sylvia Schalken
Zand (Oerol 5)
Ik heb nooit geweten dat ‘zand’ een schaars product is geworden. En van een heuse ‘zandmaffia’ had ik ook nog nooit gehoord. Maar als ik op Oerol de installatie van de kunstenaars van Atelier NL bezoek, is er geen ontkomen meer aan. Na water op nummer 1 is een tekort aan zand de nummer 2MeerMeer lezen over “Zand (Oerol 5)”
Natuurlijk!
“Waarom schrijf jij in jouw verhaal over het bos (Oerol 3) dat wij afhankelijk zijn van de natuur”, vraagt de vriend mij, kort nadat ik deze blog de wereld in heb gestuurd. “Ik vind dat écht heel raar!”, voegt hij er nog maar eens met klem aan toe. Niet-begrijpend kijk ik hem aan. “Hoezo raar?”,MeerMeer lezen over “Natuurlijk!”
Geprolongeerd (Oerol 4)
Het is het theaterstuk dat steevast op de meeste aandacht kan rekenen. Elke avond rond 21.30 uur beweegt een massa zich richting de Westkust van Terschelling. Honderden, misschien wel duizend fietsen worden gestald bij het festivalterrein waarna de menigte zich als een stroom van mieren in beweging zet. Mensen verzamelen zich op het strand. InMeerMeer lezen over “Geprolongeerd (Oerol 4)”
Het bos (Oerol 3)
En zo kan het gebeuren dat ik mijzelf opeens terugvind in een grote cirkel midden in het bos. Een kunstenaar nodigt mij uit om rustig te gaan zitten en te luisteren naar het verhaal van het bos. Niet dat er iemand iets gaat vertellen, nee de kunstenaar laat weten dat het bos zijn eigen verhaalMeerMeer lezen over “Het bos (Oerol 3)”
Ik wil wit zijn! (Oerol 2)
‘Ik wil wit zijn’, roept de 25-jarige Femi uit. Maar Femi is niet wit. Ze heeft een bruine huid die glanst in de zon. En ze heeft lange vlechten, wel 50 stuks. Maar ook daar is Femi niet blij mee. “Gaat jouw haar niet stinken met al die vlechten?”, vragen mensen met regelmaat aan haar.MeerMeer lezen over “Ik wil wit zijn! (Oerol 2)”
Oerol (1)
Kriskrassend race ik op mijn fiets over het eiland. Van West naar Oost en weer van Oost naar West. De ene keer heb ik een stevige wind tegen en – iets minder vaak dan ik zou willen – heb ik een lekker windje mee. Ik ben deze week op Terschelling, het waddeneiland waar elk jaarMeerMeer lezen over “Oerol (1)”
Vreemde kostgangers
Ik ben nog nooit zo in mijn nopjes geweest met ongenode gasten in mijn huis als met deze twee. Sinds vorige week is het een komen en gaan. Van alles sjouwen ze ongevraagd naar binnen. En als ik kom kijken hoe het met deze vreemde kostgangers gaat, houden ze zich stil alsof er helemaal niemandMeerMeer lezen over “Vreemde kostgangers”
Marktplaats
Sinds een paar maanden woon ik weer lekker in één huis. Maar daarvoor heb ik wel de inboedel van twee huizen samen moeten voegen. En dat ging beslist niet zonder slag of stoot. Mijn hemel… wat een spullen heeft een mens. Gelukkig kon ik heel wat meubels regelrecht naar de stort brengen. Tafels en stoelenMeerMeer lezen over “Marktplaats”
Waar voor je geld
Om 9.00 uur komt ze het trainingslokaal in gelopen. Prachtig, lang krullend haar en een jaloersmakend figuurtje. Ze paradeert even door de ruimte en begroet alle cursisten die al ruim 20 minuten driftig aan het warmdraaien zijn. Ze heet Manuela, komt uit Portugal en spreekt moeiteloos vijf talen. Al krijgt ze het Nederlands niet goedMeerMeer lezen over “Waar voor je geld”
vanzelfsprekender.com 