Navigeren
“Hoe weet jij toch overal zo goed de weg?”, vroeg mijn moeder vroeger altijd als ik vol enthousiasme over mijn vakanties in het buitenland vertelde. Eerlijk gezegd heb ik daar nooit een goed antwoord op kunnen geven. Ik kon in onbekende ...
Zandmeditatie
Ik heb me met een platte kar naar het meest oostelijke puntje van Ameland laten brengen; nog ver voorbij ’t Oerd. Een dik uur rijden om te eindigen in niemandsland. Hier is alleen maar water, zand en duin en een oneindig ...
Landjepik
Tijdens mijn weekje Lissabon maak ik een uitstapje naar Sintra. Het stadje ligt hoog in de heuvels. Ooit was deze omgeving voor vorsten en veroveraars de perfecte plek om de meest indrukwekkende forten en kastelen te bouwen. Sommige zijn nog behoorlijk ...
Mannen
Geheel onbedoeld was ik de afgelopen week nogal vaak in achterbuurten te vinden. In van die smalle straatjes met grote gaten in het wegdek en grauwe huizen met verrotte kozijnen en kapotte ramen. Huizen waar een lik verf al lang geen ...
Regen, regen, regen
Het is guur en nat op de camping in Normandië waar ik nu al ruim een week sta. Het regent pijpenstelen. Al twee dagen en nachten: regen, regen, regen. Al mijn spullen zijn klam en ik heb geen schoon kopje of ...
Luistervink
Ik weet ondertussen álles van mijn buurman zonder dat ik hem ook maar één vraag heb gesteld. Hij is een Tukker, al is dat eigenlijk geen bijzondere ontdekking, want zijn Twentse tongval is onmiskenbaar. De buurman heet Robert en zijn vrouw ...
Pure nostalgie
Uren stap ik met mijn zus door het prachtige Zeeland. ‘Klits, klats klaandere, de ene voet voor de aandere’. Een wandelversje dat mijn moeder vroeger vaak aanhaalde als wij geen zin meer hadden om verder te lopen tijdens een zondagse wandeling. ...
Het dappere strandlopertje
Als je langs de zee loopt, zie je ze altijd: de kleine drieteenstrandlopertjes die druk in de weer zijn. “Wat zijn ze toch aan het doen?”, vraag ik mij iedere keer af als ik langs de vloedlijn struin. Maar tijdens mijn ...
Treinen, treinen, treinen
Ik ga met de trein naar Berlijn. De internationale trein; een comfortabele rit van zo’n vijf uur vanaf Amersfoort. Ik zie het al helemaal voor me: lunchpakketje mee, iets lekkers bestellen in de restauratiewagen, boekje lezen en met een snelheid van ...
Ben je bedonderd!
“It’s water!”, zegt de op en top Engelse dame in haar uiterst keurig mantelpakje met een stoïcijns gezicht. “It’s water”, herhaalt ze nog maar eens. Samen met een vriendin ben ik een paar dagen in Londen en naast het bezoeken van ...