Achterom komen en binnenwippen
Nee, dat doen we tegenwoordig niet meer: achterom komen of spontaan binnenwippen. Dat is zó 1970. Veel huizen hebben niet eens meer een achterom en bij de huizen die er nog wél een hebben, zit de poort structureel op slot. Het ...
Nieuwe lente: nieuwe website
We zijn de 21ste maart al weer gepasseerd en de klok is een uur vooruit gezet. Merkbaar lengen de dagen. Het frisse groen brult als een gek uit de grond. Het wordt lente; daar is geen houwen meer aan. Ik word ...
Voorlezen
We hebben een goede gewoonte maar weer eens in ere hersteld. Na de warme maaltijd lezen de vriend en ik elkaar om beurten voor. Een heerlijk moment van rust op de dag. Voorlezen en voorgelezen worden vond ik altijd al supergezellig. ...
Erop los meppen!
Met een kordate slag laat de saunameester de berkentakken op mijn zwetende rug neerkomen. Ik onderga het in alle rust en volledige ontspanning. Dankbaar voor zoveel genot wacht ik op de 2de en 3de slag en verlang alleen maar naar meer. ...
Ik ben een PIVA
Ik ben een historische grens overgegaan! Nou wordt tegenwoordig élk groots moment historisch genoemd, maar écht: dit was er een. Even draalde ik nog; nam alles nog eens goed in ogenschouw, maar toen zette ik de stap voorwaarts om vol verwachting ...
Mijlpaal: 300 verhalen
Er is iets bijzonders gebeurd! Jullie hebben er vast niets van gemerkt, maar er is écht iets bijzonders gebeurd. Met trots en plezier zal ik het met jullie delen. Op vrijdag 27 december 2025 publiceerde ik met het verhaal over de ...
47 jaar en een beetje
Zachtjes raakt een hand mijn schouder aan. “Wakker worden, iedereen is al naar huis. De les is al 10 minuten afgelopen.” Onwillig open ik mijn ogen en kijk in het vriendelijke gezicht van de yogajuf. “Was je zo moe?”, vraagt ze, ...
Waarom eigenlijk?
“Wat vind jij nou eigenlijk zo leuk aan kamperen”, vraagt de vriend als we op een mooie zomeravond na een heerlijke maaltijd voor ons tentje zitten na te genieten van de ondergaande zon. Best een gekke vraag, denk ik. Ik ga ...
Zandmeditatie
Ik heb me met een platte kar naar het meest oostelijke puntje van Ameland laten brengen; nog ver voorbij ’t Oerd. Een dik uur rijden om te eindigen in niemandsland. Hier is alleen maar water, zand en duin en een oneindig ...
La Gata Bajo La Lluvia
Op dinsdagavond ga ik naar mijn zangclubje. Een groepje met wisselende opkomst, bestaande uit mensen die graag zingen, maar niet per se goed kunnen zingen. Elke week doe ik serieus mijn best om een populair liedje in te studeren, zodat ik ...