Auteur archief:Sylvia Schalken

Devotie

Geheel onbedoeld zit ik inmiddels met wel vijf Mariabeeldjes opgescheept. Ik heb ze – mooi bij elkaar gerangschikt – ergens op een plank hoog in de boekenkast op mijn werkkamer gezet, omdat ik als de dood ben dat mensen denken dat ik Mariabeeldjes spaar. Dat is beslist niet het geval! Het eerste Mariabeeldje kreeg ikMeerMeer lezen over “Devotie”

Praatpaal

Het was mijn bedoeling om er nooit, maar dan ook echt nóóit over te beginnen. Omdat ik mij in mijn verhaaltjes het liefst onthou van de vele ergernissen die op een mens afkomen. Maar nu wil het even niet meer lukken; ik kan het gewoon niet meer stilhouden. Het lijkt immers wel een ziekte, eenMeerMeer lezen over “Praatpaal”

Kaarsvet en engelenhaar

Veel eerder dan andere jaren heb ik mijn kerstboom van de zolder gehaald. Voor mij al jarenlang geen echte kerstboom meer, al is er niets mooiers dan zo’n fiere, geurende boom in je huis. Maar ik hoef de naalden maar aan te raken en ik zit al vol jeukende uitslag. Noodgedwongen staat er dus eenMeerMeer lezen over “Kaarsvet en engelenhaar”

Alles onder controle

“Heeft u alle zaken wel onder controle?“, vraagt hij mij op barse toon. Want hij heeft net op zijn ronde door het huis nogal wat problemen gesignaleerd. En daar moet hij het écht even met mij over hebben. Ik begrijp de ernst van de situatie en vraag hem mij te volgen naar mijn kantoor. “DaarMeerMeer lezen over “Alles onder controle”

Het tegendraadse boompje

Ik heb daar toch behoorlijk wat moeite mee. Dat varkens vetgemest worden om ons van kiloknallers te voorzien. Dat ganzen het eten door de strot geduwd krijgen, zodat wij later lekkere ganzenlever kunnen nuttigen. En dat kippen, als ze twee weken langer mogen leven al het keurmerk ‘Beter Leven‘ krijgen toebedeeld. Er zijn nog meerMeerMeer lezen over “Het tegendraadse boompje”

Goed zicht!

Niets zo fijn als een ‘handig mannetje‘. Zo’n jonge knaap (of een iets oudere man, dat mag ook) die voor een appel en een ei je hele huis schildert, je tuin snoeit of even je auto repareert. Vandaag mag ik ‘er gauw even tussen’ bij mijn garagemannetje. De lampen van mijn auto moeten nodig afgesteldMeerMeer lezen over “Goed zicht!”

De krant

Afgelopen zaterdag was het zo ver: Voor de laatste, écht de allerlaatste keer viel de krant om 6.00 uur op mijn deurmat. Zo’n 40 jaar hoorde ik 6 dagen per week rond de klok van zes rappe voetstappen op mijn oprit; gevolgd door de welbekende plof op de mat. Soms waren de stappen lichtvoetig. DanMeerMeer lezen over “De krant”

De vriend

Verbaasd kijk ik haar aan. Zojuist heeft een vriendin enigszins cynisch gevraagd of ‘de vriend‘ in mijn verhaaltjes geen naam heeft. “Natuurlijk heeft hij een naam“, pareer ik haar vraag. “Alleen is het mijn keuze om deze verhaaltjes te publiceren; de vriend blijft liever anoniem. Soms wordt hij opgevoerd, als dat nodig is voor een goedMeerMeer lezen over “De vriend”

De suppoost

Het is een druilerige zondagmiddag. Hét ideale moment om weer eens naar een museum te gaan. De keuze valt op het Noordbrabants museum. De laatste keer dat ik hier was, bezocht ik de tentoonstelling ‘Asjemenou‘ met een presentatie van maar liefst 100 Nederlandse karakteristieken. Van alles kwam voorbij. Van het oer-Hollandse Dafje tot de eersteMeerMeer lezen over “De suppoost”