“Zijn jullie elkaar weer aan het imponeren”, vraagt mijn nichtje als ze ziet dat haar moeder en ik met onze wekelijkse kookkunsten bezig zijn. ‘Imponeren’ is over het algemeen niet wat we doen. De spelregels zijn: maak een restaurantwaardige, gezellige maaltijd voor elkaar die kleurrijk, gezond, gevarieerd en verrassend is. Om de week doet iederMeerMeer lezen over “Mega-gehaktbal… het recept”
Auteur archief:Sylvia Schalken
Mega-gehaktbal
Niemand kan zo’n lekkere, grote gehaktbal maken als mijn moeder. Niet dat zij een keukenprinses was. Verre van. Alle dagen aten we gewoon aardappelen, groenten en vlees. En op vrijdag vis: vissticks wel te verstaan. Als we geluk hadden werd het een gebakken visje van de visboer. Dan was het feest. En op zondag soep.MeerMeer lezen over “Mega-gehaktbal”
Als de straatlantaarns branden…
Tijdens een van mijn vele wandelingen, in de namiddag van zomaar een dag, loop ik te piekeren. Ik somber over de avondklok die mogelijk ingesteld gaat worden. Soms ben ik een beetje bang voor alles wat ons nog te wachten staat. En net als ik diep weggezonken ben in mijn rondkolkende gedachten, passeer ik eenMeerMeer lezen over “Als de straatlantaarns branden…”
Fantoompijn
“Waarschijnlijk fantoompijn”, zegt de kaakchirurg als ik bij hem terugkom met aanhoudende pijnklachten in mijn bovenkaak. Het afgelopen jaar ben ik heel wat keren in zijn praktijk geweest. Eind vorig jaar was alles klaar, maar nu heb ik dus weer pijn. Niet heel erg hoor, maar net genoeg om er de hele dag last vanMeerMeer lezen over “Fantoompijn”
Noodzaak!
“Als ik het nodig heb, is het een essentieel product en moet de winkel die het levert, open zijn”, zegt de vriend bozig. En om zijn woorden kracht bij te zetten, slaat hij hard met zijn vuist in zijn hand. Ik ben behoorlijk onder de indruk van dit mannelijk vertoon. “Maar wát is het tochMeerMeer lezen over “Noodzaak!”
Trosje pimpelmezen
Deze winter besteed ik weinig tijd aan mijn tuin. Best raar eigenlijk, want ik heb meer tijd dan ooit tevoren. Maar toch doe ik het niet. Geen blad verzamelen, geen uitgebloeide bloemen afknippen of rottende plantenresten verwijderen. Nee, dit jaar laat ik de natuur in mijn groene enclave eens gewoon lekker haar gang gaan. OmMeerMeer lezen over “Trosje pimpelmezen”
Gedeelde herinneringen…
Opeens is ze daar. Die leuke collega uit een ver verleden. Ze kwam na al die jaren spontaan op het idee om gewoon weer eens te bellen met de vraag hoe het met me gaat. Ik vertel haar op hoofdlijnen over de vele gebeurtenissen in mijn leven sinds wij jaren terug als collega’s afscheid vanMeerMeer lezen over “Gedeelde herinneringen…”
Drie koningen
De bel gaat. Twee keer hard en lang. Als ik de deur open doe, kijken twee kleuters me triomfantelijk aan. Het jochie heeft mijn bel weten te bereiken door tegen de deur op te klimmen. ‘Heeft hij toch maar mooi voor elkaar gekregen’, zie ik het meisje denken. “We zijn op kerststallenjacht”, vertellen de tweeMeerMeer lezen over “Drie koningen”
21 December
Het wordt maar niet lichter vandaag. Meer nog dan op andere dagen kost het me moeite om mijn bed uit te komen. Als om 7.30 uur de wekker doordringend het opstaan-signaal geeft, verkeer ik nog in een diepe slaap. Ik sla de wekker op de kop, maar elke negen minuten is het genadeloos gepiep weerMeerMeer lezen over “21 December”
Elfenmeer
Vanmorgen heb ik mij in alle vroegte aangemeld bij de Nederlandse Vereniging van Sprookjesdenkers. Niet omdat ik ergens ‘tegen’ ben, maar juist omdat ik ergens ‘voor’ ben. Ik ben altijd al een liefhebber van sprookjes geweest. Was ook een fervent bezoeker van het sprookjesbos in de Efteling. Maar de laatste jaren raakten de sprookjes metMeerMeer lezen over “Elfenmeer”
vanzelfsprekender.com 